Mooi en minder mooi – PART 3

1 Jun

Iemand heeft mij ooit uitgelegd dat je niet dualistisch naar de wereld moet kijken.

Ehh.. OK.. dus ?

Dus dat de indeling in mooi en minder mooi (of zelfs lelijk) ertoe leidt dat je dualistisch gaat denken en dat is af te raden 🙂 . Je kunt de wereld beter beschouwen zoals een baby kijkt… zonder oordeel…

Welke voordelen dat oplevert kun je in dit artikel lezen…

baby-girl633x319

Een ander wijs mens in mijn omgeving vertelde mij iets soortgelijk.  Hij is een coach die teams binnen een bedrijf beter met elkaar leert samenwerken. Hij leerde mij dat je bij coachen beter niet in termen als “goed” en “fout” spreekt. Handiger is te spreken in termen van “oorzaak” en “gevolg”.

Dus niet : “Jullie luisteren niet naar elkaar. Dat is FOUT !”

Maar : “Jullie luisteren niet naar elkaar, als je dat wel doet, kun je beter samenwerken. De keuze is aan jullie.”

Er is een verschil tussen de beide manieren van aanpakken, van communiceren. Bij de eerste manier stel je je tamelijk arrogant op, door te stellen dat JIJ wel weet wat goed en slecht is. Bij de tweede manier deel je je kennis (of nog liever : je erváring met je publiek) , maar laat hen de keuze : wil je van mijn ervaring gebruik maken of niet ?

Nou… waarom dit hele verhaal  ?

Evenals (gelukkig) meer leraren in mijn omgeving kies ik ervoor om mij te blijven ontwikkelen. Dus NIET die docent Duits die elke les uit hetzelfde boek dat hij al jáááren gebruikt hetzelfde lesje opdreunt, maar ik blijf graag om mij heen kijken met de vraag.. wat is er nieuw ?  Wat kan ik nog leren ? Wat kan ik verbeteren ?
Al die nieuwe impulsen, lessen, workshops, ervaringen kwamen allemaal samen in de afgelopen eduScrum-evaluatie van team “Space Monkey Maffia”.  De vier zaten op een rijtje in “de vissenkom” een aparte ruimte achter in het Open Leer Centrum… Én in de wetenschap dat het resultaat van hun minimale inspanningen nou niet echt denderend was.
Lesgeven “oude stijl” zou resulteren in een preek, semi-boos de leerlingen “uitkafferen” over hoe lui ze wel niet waren. (de leerlingen zaten er toch wel een beetje bij alsof ze dát verwachtten)
Maar met de kennis van nu ging dat een beetje anders. En dat leverde ook een ander resultaat op. Als je namelijk alles in het midden laat, vragen stelt in plaats van direct oordelen en veroordelen, komen leerlingen zelf al best ver in hun analyse en evaluatie. En van daaruit kun je hen dan helpen door vanuit jou ervaring je lichtje over de situatie te laten schijnen, je ervaringen op het betreffende onderwerp delen en tips / adviezen te geven. Maar ook om balans te brengen in het oordeel dat ze al over zichzelf geveld hebben. En vooral om ze ook vooruit te laten kijken… met uitzicht op verbetering… (dus met hoop  🙂 ).

De evaluatie per persoon :

 

Persoon 1 : Zegt niet veel. Ook tijdens de lessen niet. Doordat we nu in zo’n klein groepje bij elkaar zitten, kan ik hem aan het woord laten. En we komen er achter dat áls deze jongen besluit iets te zeggen, er geen onzin uit komt !  Zijn mede-leerlingen geven hem het advies om meer te praten. Als je met mensen samenwerkt vinden die het prettig als je met hen deelt hoe het met je gaat, wat je mening is over datgene waar het team mee bezig is, welke ideeën je hebt… etc.

Persoon 2 : Dit is een speciaal geval. Deze jongen heeft eigenlijk niets of nauwelijks iets toe kunnen voegen aan het project. Hij is vaak afwezig geweest, en áls hij er is, is hij zó beweeglijk, speels, zenuwachtig dat hij het team eigenlijk alleen maar in de weg zit. Door niet te veroordelen, maar te beschouwen, WAAR te nemen, en terug te koppelen blijft de sfeer heel rustig, en staat de jongen open voor feedback. “Ik zie veel onrust in jou. Maar dat is niet erg. Dat had ik ook wel op jouw leeftijd.” Vervolgens geeft hij eerlijk toe dat hij niet zo gemotiveerd is. Daarom “zit hij ook op deze school”.  Vanuit mijn persoonlijke ervaring adviseer ik hem (vrijblijvend !) om doelen te stellen !  “Jij hebt namelijk heel veel energie ! Als je die kan RICHTEN… wow.. moet je eens kijken hoe ver je kunt komen !”.

Persoon 3 : Dit meisje heb ik geprezen om haar inzet. Ze heeft binnen de groep nog het meeste initiatief getoond en dat heb ik haar ook laten weten. Vooral ook omdat ze heel eerlijk is in haar zelfbeschouwing en in het oordeel dat ze velt over het eindresultaat.
Ze maakt zich wel een beetje zorgen dat als ze de leiding neemt, anderen dat wellicht “te dominant” vinden. Ik vraag aan de groep… “Vonden jullie haar dominant ?”,  “Vonden jullie het vervelend als zij de leiding nam ?”. Niet dus.
Mijn advies aan haar : Neem gewoon de leiding, als niemand anders dat doet. En check af en toe of mensen nog tevreden zijn. Zo kun je een goede leider / leidinggevende worden !

Persoon 4 : …is vaak afwezig geweest… en hij geeft zelf aan dat dat wel een probleem is als je eduScrumt. Verder is deze jongen niet verlegen en tamelijk tevreden met zichzelf. Voor mij is dat aanleiding om te erkennen dat hij sociaal erg vaardig is. Maar dat het handig is om ook kritisch te blijven op jezelf. Zo komen we samen tot een aantal verbeterpunten.

Al met al voelde deze korte bijeenkomst als érg zinvol en nuttig. Ik kan concluderen dat ook voor Entree-leerlingen eduScrum heel waardevol kan zijn. Oók al zijn de eind-producten niet per sé van top-kwaliteit. Als je op een slimme manier tijdens het evaluatieproces naar BEWUSTWORDING toe kan werken, is dit júist het verschil dat een school / leraar kan maken in een jong mensenleven….

Dit is overigens het eind-product van team “Space Monkey Maffia”:   KLIK HIER

2017-06-01 14_40_14-Project - YouTube

 

Dank aan al mijn goede leraren en adviseurs:   Andy Soeters Sensei (Aikido Geldrop), Martien Kuypers (SBK) , Willy Wijnands (eduScrum), Emmanuel Ponchon(English School of Asturias) en Anne Marie Gielen (VeerKrachtGroep)

En bij dezen wil ik ook even mijn school bedanken voor het bieden van kansen voor een ondernemend leraar in ontwikkeling !  🙂

School 23 / Summacollege… bedankt !

 

Advertenties

Mooi en minder mooi – PART 2

18 Mei

Nou… ik weet niet of u (de lezer) ooit les heeft gegeven aan MBO niveau 1 leerlingen. Maar misschien heeft u te maken met (Nederlandse) pubers, of was u er vroeger zelf een. 😀       Wel… persoonlijk beschouw ik het als een uitdaging om deze jonge mensen te helpen in hun ontwikkeling. En een uitdaging IS het !  Voor niets gaat de zon op. De afgelopen weken hebben mijn collega Mirjam en ik een zoektocht ondernomen om eduScrum succesvol in te voeren in de MBO – niveau 1 groepen. Ook binnen die groepen hebben we mooie en minder mooie dingen gezien. Zoals ook in de eduScrum methode heel belangrijk is, hebben we de afgelopen periode geëvalueerd. Een aantal zaken blijven we hetzelfde doen, maar we gaan de volgende keer dat we gaan eduScrummen ook echt een aantal dingen anders doen…

Dit is het resultaat van onze evaluatie :

 

Evaluatie eduScrum voor Entree

Wat gaat goed

  • De eerste eindproducten zien er behoorlijk goed uit !
  • De verantwoordelijkheid ligt meer bij de leerlingen dan bij reguliere lessen het geval is.
  • Het evalueren met teams en individuele leerlingen gaat vaak best aardig. Als je hier tijd aan besteed verbetert het groepsproces zichtbaar (zakt alleen weer snel in !)
  • Kwaliteiten van leerlingen komen echt boven ! (technische kwaliteiten op de PC, maar ook leiderschapskwaliteiten en samenwerkingskwaliteiten)
  • Tekortkomingen komen ook aan het licht : Niet zo goed zijn in plannen bijvoorbeeld. Luiheid. Gebrek aan initiatief. Snel opgeven.
  • Soms zie je een duidelijke ontwikkeling bij leerlingen met gedrag in het autistisch spectrum aangaande hun communicatie met anderen.
  • Er is ruimte voor een individueel gesprek met leerlingen.
  • Leerlingen hebben de (door ons íets vereenvoudigde versie van de) eduScrum-methode snel door ! Ze komen binnen, pakken het scrumboard en gaan aan de slag (in veel gevallen)
  • De methode geeft leerlingen best wat structuur en overzicht
  • De methode bevordert samenwerking enorm ! (niet alleen bij “autistische” leerlingen)
  • De producten die de teams uiteindelijk opleveren zijn authentiek… je weet van te voren niet precies wat er uit gaat komen… maar het is wél mooi… én “van de leerlingen”.

 

Wat kan beter

  • Best veel leerlingen werken tijdens de lessen niet zichtbaar aan het project… of… werken zichtbaar NIET aan het project ! Dat zou beter moeten kunnen.
    Dit gaan we onder andere oplossen door in de eerste weken ZELF de rol van Scrum-Master aan te nemen. Later kan een van de teamleden die rol dan overnemen.
  • Betere start maken ! Eerst het groepsproces bevorderen !  Praten over meervoudige intelligentie.  Wellicht uitleggen waarom wij scrum doen (verhaal van verjaardagsfeest bij Kees in mijn geval)
  • Duidelijker afbakenen hoeveel tijd er voor een opdracht staat. En die tijd ook inkorten !
  • Wellicht andere opdrachten ? (anders-soortig, nauwer omkaderd.. of juist niet ?) Dus bijvoorbeeld los-gekoppeld van ICT.
  • Het tussentijds evalueren mag structureler. Wellicht ook de term “sprint” echt gebruiken. (ook “sprint-review” en “sprint-retrospective” ? )
  • Toch wellicht met de “beter presterende teams” punten pokeren en de burn-down-grafiek maken ?
  • Leerlingen rekenen liever in “lessen” dan in “uren”.
  • Wellicht is het beter als in de eerste sprint(s) als leraar zélf de rol van scrum-master op je te nemen. Later kun je dan die rol overdragen aan de meest geschikte persoon binnen het leerlingen-team.
  • Het bepalen van Kwaliteiten koppelen aan Gardners theorie van meervoudige intelligentie.
  • Leerlingen die structureel lessen missen (omdat ze op sommige dagen extra stage lopen) laten we niet meer deelnemen aan de eduScrum lessen. Het team mist op deze manier 50% van de gegeven tijd een teamlid. En áls het teamlid er dan wél is, weet die vaak niet wat die kan doen…2017-05-18 10_17_00-Slack - eduScrum

Met deze tools in de hand kunnen we het volgend schooljaar nóg beter met eduScrum aan de slag !
(met dank aan alle mensen die met ons mee hebben gedacht : Willy Wijnands van eduScrum en onze Spaanse collega Emmanuel Ponchon)

Als afsluiter nog even een van de eindproducten van team “Tranquillo”  (MBO-niveau 1 – Entree) :

 

De leerlingen hebben CD’s gemaakt met Nederlandstalige muziek, speciaal voor allochtone jongeren. Zo kunnen die op een leuke manier kennis maken met de Nederlandse taal en misschien zelfs nog woorden bij-leren.

In plaats van een “inlay” – boekje, heeft het team ervoor gekozen een link aan de binnenkant van boekje te plaatsen naar een speciaal hiervoor gemaakte website. Op deze website staan de songteksten van de liedjes op de CD.

LINK : Songteksten

2017-05-18 10_03_10-Nederlandse Muziek

Mooi en minder mooi

10 Apr

“Verwachting leidt tot teleurstelling”, sprak de Aikido-leraar.
Ik heb geprobeerd geen verwachtingen te hebben bij het invoeren van eduScrum in de Entree – klassen. Helemaal uitschakelen van dat fenomeen is lastig.
Ik kan niet spreken van een grote teleurstelling, maar de gang van zaken bij de Entree-groepen zouden echt wel beter kunnen. Ik zie veel mooie dingen, maar ook leerlingen die besluiten om een hele les “niets” te doen….   Nou ja niets… een hele les gaan zitten gamen, kletsen of Youtube-filmpjes kijken beschouw ik op een school als niets-doen.
Nu is het bij eduScrum zo dat je je zo min mogelijk bemoeit met het groepsproces, maar dit vraagt toch om enige actie mijnerzijds. Een standaard-reactie zou kunnen zijn : “boos” worden op de betreffende leerling, vermanend toespreken, wat ongetwijfeld een reactie van de leerling oproept, conflict… etc.  Dat kan. Maar ik heb voor een andere benadering gekozen. Ik heb een opdrachtenboekje gemaakt. Daarin staan opdrachten over eduScrum. Als leerlingen ECHT niets bij kunnen dragen aan het project, dan maken ze 1 opdracht uit dat boekje. We gaan zien hoe dat uitpakt…

Er gebeuren ook mooie dingen, maar wel in het kamp van de VOAT-ers  (zie vorige BLOG-artikelen om de termen ‘Entree’ en ‘VOAT’ uitgelegd te krijgen)
Team “Backgrounds” uit P3a is (voor het eerst) bezig met een open scrum-opdracht.
Dat is best spannend voor mij, want dat heb ik nog nooit laten doen… Ik merk dat het voor mij ook best een beetje zoeken is.
In het begin moet ik ook bij deze leerlingen zorgen dat er een beetje de vaart in blijft, dat ze zich aan de eduScrum structuur houden. Maar als het eenmaal loopt, nemen ze mijn rol over en gaan ze steeds zelfstandiger werken.
Het leuke van de open opdracht is dat dit project vrijwel helemaal door de leerlingen gestuurd wordt !  Ze bepalen helemaal zelf wat ze gaan doen, maken, en hóe ze dat gaan doen. Wat ík doe is de acceptatiecriteria definiëren (de eisen voor een voldoende).
Hierdoor komt de creativiteit van de leerlingen veel meer tot zijn recht. Ze maken een heel authentiek product en dat is mooi om te zien…

20170410_094616.jpg

De ene doelgroep is de andere niet…

23 Mrt

Van ervaren collega’s heb ik het volgende afgekeken : Als je iets nieuws introduceert, begin dan in de “slimme” groepen, de meewerkende groepen. Eventuele foutjes, kinderziektes worden door deze groepen vaak makkelijker door de vingers gezien dan groepen die doorgaans wat meer worstelen met lesstof. (die projecteren hun onzekerheid en frustraties namelijk op jou  🙂  )

Dat is de reden dat ik met eduScrum ben begonnen in de P3-groepen van de afdeling VOAT. P3 wil zeggen : de wat sneller lerende leerlingen. VOAT wil zeggen : Voortgezet Onderwijs voor AndersTaligen ( immigrantenjongeren tot 18 jaar).
Na de introductie in de P3-groepen, heb ik het eduScrum-programma uitgebreid naar de p2 – groepen. Deze doelgroep heeft vaak nét wat meer instructie en herhaling nodig. Je moet ook kleinere stapjes maken. Maar het lúkt wel !  Mede door de ervaring die ik heb opgedaan bij de P3 – groepen. Ik moet wel een paar dingen aanpassen : Het punten pokeren laat ik achterwege. En de burn-downgrafiek wordt een simpele tabel om aan te duiden hoeveel lessen er nog beschikbaar zijn zijn ( hoeveel tijd er nog is) voor het project:

2017-03-23 09_31_44-Burndown grafiek - supersimpel.docx - Word

Het voordeel van werken met immigranten-jongeren  (uit Polen, Eritrea, Somalië, Syrië… enzovoorts)  is dat ze vaak héél gemotiveerd zijn en…. de docent is nog écht de docent. Dat betekent dat ze veel beter luisteren (in de zin van gehoorzamen) … en dat scheelt veel tijd !

20170322_114806

P2a – groep :”Babyloniërs” presenteren hun onderzoeksresultaten over de geschiedenis van de computer.

Dan autochtone leerlingen… (want dat was de 3e doelgroep waarmee ik eduScrum ben uit gaan proberen)

Entree – leerlingen (MBO – niveau 1) zijn wat kritischer. Het is wat meer werk om ze over te halen iets nieuws te proberen. Medewerking is veel minder vanzelfsprekend.
Als je (inmiddels) zélf overtuigd bent van de methode, dan helpt dat natuurlijk enorm. Met die overtuiging ben ik met eduScrum gestart in deze groepen. Dat ging goed. Na enkele lessen tekenen zich wel de verschillen af met de immigranten-groepen. Deze doelgroep geeft sneller op, is passiever, grijpt sneller naar telefoontjes.
“Het oog van de meester maakt het paard vet”,  is een bekend gezegde. ( DAT is Nederlandse cultuur, mevrouw Maxima !  😀 ). En zo werkt dat ook bij de Entree-teams. Ze checken toch non-verbaal bij jou als leraar of jij hun gedrag goedkeurt. Soms is alleen het  oog niet voldoende, en moet je het gesprek aangaan. (dat doe ik bij voorkeur zo min mogelijk – ik wil zo min mogelijk bemoeien). Als je dat met beleid doet, (prijs wat er goed gaat, stip aan wat nog beter zou kunnen), kun je het groepsproces aardig bijsturen. Normaal gezien zou ik daarmee moeten wachten tot bij de (eind-)evaluatie, maar mijn intuïtie zegt : “Doe dat nu maar alvast een beetje, anders verlies je te veel tijd.”
Deze aanpassing is dus blijkbaar nodig voor deze doelgroep. Op kortere termijn reflecteren op het (groeps-)proces. Ik zie wél dat ook déze leerlingen: creativiteit kunnen ontplooien, initiatief nemen, overleggen, leren samenwerken (met vallen en opstaan), talenten en vaardigheden gebruiken die anders onderbelicht of zelfs verborgen zouden zijn gebleven.

20170313_111259

Entree-team “Space Monkey Maffia” is taken aan het formuleren.

 

 

En dan nu de vuurproef….

10 Mrt

Tot op heden heb ik eduScrum uitgeprobeerd in groepen die bestaan uit immigranten jongeren. En dat is tamelijk veilig. Even plat gezegd : “Die hebben (nog) niet zo’n grote smoel !”

In Nederland is ergens in de jaren 70 / 80 de trend geboren om je af te zetten tegen het onderwijs dat je als adolescent opgedrongen krijgt. “We don’t need no education”, zo verwoordde Pink Floyd dat idee. En dat merken docenten vandaag de dag nog elke dag aan den lijve…   Leerlingen in Nederland zijn veel mondiger dan bijvoorbeeld een jongen die uit Syrië is gevlucht en het onderwijssysteem daar gewend is…

Deze week zijn we gestart met het uitrollen van eduScrum in onze MBO – niveau 1 klassen…..   Nederlandse leerlingen… en dan ook nog MBO niveau 1  🙂
Dat laatste betekent dat je met leerlingen te maken hebt die… niet altijd zo veel affiniteit hebben met ‘op school zitten’.  We hebben veel leerlingen met storingen in het autistisch spectrum,  ADHD of ADD gediagnosticeerd,  dyslectici, leerlingen met gedragsproblemen… en ga zo maar door…

Als dit lukt… lukt eduScrum  OVERAL, durf ik te beweren…

Al in de eerste lessen wordt mij duidelijk dat eduScrum ook hier wonderen kan verrichten. Ik wil nog niet op zaken vooruitlopen… we moeten nog zien of het allemaal gaat lukken… maar.. ik heb NU al heel mooie dingen zien gebeuren !

  • Leerlingen nemen verantwoordelijkheid voor het slagen van het groepsproces (automatisch… op natuurlijke wijze)
  • Leerlingen met autistisch gedrag bloeien op en krijgen de kans om hun sociale vaardigheden te verbeteren (omdat het systeem van ze EIST dat ze samenwerken met andere leerlingen)
  • Leerlingen worden ECHT eigenaar van hun eigen leerproces, zoals dat zo mooi heet.

20170310_111045.jpg

Ik houd jullie op de hoogte van verdere ontwikkelingen van ons pionierwerk met eduScrum in het MBO op niveau 1….

 

Evaluatie… is zóóóó belangrijk !

31 Jan

Echt wel een aandachtspuntje voor mij:  tijd reserveren  voor een evaluatie.
Doordat ik de eduScrum-methode gebruik, wordt ik daar extra aan herinnerd. Evaluatie is een essentieel onderdeel van Scrum en dus ook van eduScrum. Vroeger had ik een hekel aan onnodig Engels taalgebruik. Dus termen als “Sprint-review”  en “Sprint-retrospective” zouden mij afgestoten hebben. Maar als je de termen wil hanteren die ook het bedrijfsleven hanteert, dan zul je er toch aan moeten. In feite gaat het om het evalueren van het samenwerkingsproces en van het product zelf. Dat zou toch bekend terrein moeten zijn.

Ik merk dat er veel winst te behalen is bij het evalueren. En met winst bedoel ik dat de leerlingen er veel van leren. Maar ik zelf ook !

Ook zou het product helemaal of grotendeels mislukt zijn… daarmee is het projéct nog niet mislukt… !   Zeker omdat wij in een educatieve setting werken gaat het er júist om dat leerlingen leren. En van fouten kun je leren !

Ik heb deze week 2 evaluaties gedaan. Beiden hebben veel inzichten opgeleverd, zowel voor de studenten als voor mijzelf. Door met het team terug te kijken op het project en ieders beleving te inventariseren kan er véél van elkaar geleerd worden.

Wat hebben de studenten geleerd ?

  • Dat taken verdelen heel belangrijk is. Als er mensen niks te doen hebben, en één persoon doet alles. Dat werkt niet fijn samen.
  • In een groep moet je je stem laten horen… óf later niet zeuren dat er dingen gebeuren die je niet leuk vindt….
  • Dat je filmpjes kunt ondertitelen, en zo nog duidelijker kunt maken voor elke bekijker van het filmpje.

Wat heb ík geleerd ? 

  • We hebben meer camera’s nodig.
  • We hebben een beter video-editting programma nodig.
  • Hoe ik op een handige manier de evaluatie organiseer.
  • Dat je kansen mist, als je niet genoeg aandacht besteedt aan de evaluatie.

 

En zo zijn we allemaal weer ervaringen, kennis en inzichten rijker geworden…

20170131_121405.jpg

 

 

P2c – Vallen en opstaan…

16 Dec

Elke scrum-les ben ik weer blij dat ik deze werkvorm gevonden heb. Het is voor mij als docent (maar ook voor de leerlingen) echt een andere manier van werken. Het vraagt wat investering, maar het deze verandering voelt echt als een verbetering, een aanvulling op de lessen zoals ik die vóór scrum deed. Er is vrijheid waar het kán en beperking waar het nodig is. De beperking zit hem vooral in het feit dat de leerlingen zich aan het systeem moeten houden. Dus…. groepen samenstellen op basis van kwaliteiten, staand vergaderen, een “Definition of Fun”  en “Definition of Done” formuleren, … etc.
20161216_101628

Zoals beloofd, beschrijf ik nog even hoe het “uit de groep halen” van 1 leerling is uitgepakt. Kort gezegd :  goed.   De jongen heeft gewoon nog zóveel te leren over samenwerken dat hij het groepsproces voor de rest gewoon te veel ophield. Hij werkt nu zelfstandig aan Excel opdrachten. Bij een eventuele volgende ronde kan hij weer proberen mee te doen als hij wil, maar dan wel op voorwaarden / met instructies.
De groep waar de jongen uitgestapt is doet het nu eindelijk ook goed.  Alle groepen in P2c hebben hun projectplanning op orde en zijn gestart met de eerste taken.

Ik ben deze week ook even gaan kijken op een andere school binnen het Summa College. De school voor Zorg & Welzijn op de Willem de Rijke laan. Daar heb ik een half jaar geleden een workshop mogen geven over Scrum. Was prachtig om te zien hoe leerlingen willem-de-rijke-002daar met zijn driehonderden tegelijk aan het scrummen zijn  🙂

Dank je wel Noemi dat je even tijd voor me had !